III, Warszawa 1983, s. 107.. W realiach XVI wieku oddalona była od murów dawnego miasta o około 10 kilometrów. Po wykupieniu wójtostwa dziedzicznego w Lublinie w 1504 r. rajcy stali się jedynymi zarządcami majątku i dochodów prepozytury i szpitala Świętego Ducha, zaczęli grunta tego sołectwa wydzierżawiać, głównie osobom z własnego grona, płacąc szpitalowi tylko niewielki czynszJ. A. Wadowski, Kościoły lubelskie, Lublin 2004, s. 169, 361.. W ten sposób lubelska rada miejsca wzmocniła swój wpływ, egzekwując w imieniu miasta nie tylko uprawnienia właścicielskie, ale też dowolnie kształtując skład osobowy ławy konopnickiej.
W roku 1535 król Zygmunt Stary potwierdził przywilej Władysława Jagiełły z roku 1400, na mocy którego Konopnica została inkorporowana i przeniesiona na prawo magdeburskie (wraz z Bronowicami)Za: Stanisław Tworek – „Rozkwit miasta. Renesans”, [w:] „Dzieje Lublina”, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1956, s. 91.. W Konopnicy działał sąd wójtowski z sołtysem na czele. Wieś podlegała obowiązkowi udziału w wyprawach wojennych. Chłopów ze wsi zobowiązano do świadczeń na rzecz dzierżawcy, którym zawsze był jeden z rajców lubelskich, i do pewnych świadczeń na rzecz miasta (podwody).