Ośrodki kultu Dzięki magicznej mocy uzdrawiania Asklepiosa już w starożytności nazywano Zbawicielem (gr. Soter)Lukian: Dialogi wybrane (tłum. W. Witwicki). Wrocław-Warszawa: „Książnica Atlas”, 1949. Głównymi ośrodkami jego kultu były Pergamon, Kos i Epidauros, gdzie co 5 lat obchodzono jego święto. Boga przedstawiano jako węża – symbol odradzającej się siły żywotnej (co było wynikiem cyklicznego zrzucania wylinki), któremu chorzy składali w ofierze koguty. W pobliżu świątyni na Kos znajdowała się szkoła lekarska Hipokratesa.
Duże ośrodki kultu boga, zwane asklepiejonami, pełniły również funkcje współczesnych szpitali i sanatoriów. Chorzy byli w nich poddawani zabiegom oczyszczającym, takim jak posty i kąpiele lecznicze oraz ćwiczeniom fizycznym, lecz również zabiegom magicznym (zwalczanym przez Hipokratesa). Główną metodą uzdrawiania był hipnotyczny sen (inkubacja) w dormitorium na terenie świątyniDavid Sacks: Encyklopedia świata starożytnych Greków. Warszawa: Książka i Wiedza, 2001, s. 65.. Przykład podobnego uzdrowienia podaje Arystofanes w komedii Plutos. Uzdrowieni pozostawiali ekswota wyobrażające uleczone części ciała (np.