ręce, nogi); spisywali historię choroby i uleczenia w postaci inskrypcji pozostawianych w świątyni; dziękczynnie wrzucali też monety do świętej sadzawki.
Kult w starożytnym Rzymie
W starożytnym Rzymie czczony jako Eskulap, przedstawiany był jako brodaty mężczyzna z laską, wokół której wije się wąż. W 291 p.n.e., podczas panującej zarazy, zbudowano mu świątynię na Wyspie Tyberyjskiej. Wiele lat później cesarz Klaudiusz wydał rozporządzenie nadające wolność każdemu niewolnikowi, który został tam uzdrowiony, a grożące procesem właścicielowi, który odmawiając mu tego, wolał doprowadzić do jego śmierci (Swetoniusz, Żywoty cezarów, Boski Klaudiusz 25)Swetoniusz: Żywoty cezarów (przekład J. Niemirskiej-Pliszczyńskiej). Wrocław: Ossolineum, 1965, s. 307-308..
Poświęconym mu zwierzęciem był wąż; liczne z nich zwyczajowo gnieździły się w świątyniach tego bóstwa. Wąż owinięty wokół laski (dotychczas symbol profesji lekarskiej) należał do zasadniczych atrybutów Asklepiosa, poza nim także: świerkowe szyszki, wieńce laurowe, niekiedy koza lub pies.
Zobacz też laska Eskulapa wąż Eskulapa Asklepiadzi Przysięga Hipokratesa (4581) Asclepius (1027) Aesculapia Aesculap
Przypisy
Kategoria:Bóstwa zdrowia w mitologii greckiej Kategoria:Bogowie rzymscy Kategoria:Bóstwa nauki