Na tyłach armii rzymskiej atakował oddział Szymona, syna Giorasa, który po rozgromieniu części straży również zawrócił do miasta.
Po udanym ataku Żydów Rzymianie przez trzy dni pozostawali w obozie. Powstańcy rozstawili warty w strategicznych miejscach: na wzniesieniach i przejściach. Tymczasem Adryppa podjął próbę pertraktacji z dowódcami buntowników. Jego parlamentarzyści, Borcjusz i Febus, zapewniali Żydów, że w razie przejścia na stronę Rzymian Cestiusz daruje im winy. W obawie przed utratą poparcia ludu i upadkiem powstania powstańcy zamordowali Febusa, usiłowali także zabić Borcjusza, który jednak wymknął się. Wyrażających niezadowolenie z tego powodu mieszkańców miasta obrzucano kamieniami i kijami przepędzano do Jerozolimy. Cestiusz wykorzystał moment, gdy w szeregach powstańców trwały spory, i wydał rozkaz ataku na Żydów wszystkimi siłami. Siły powstańcze ukryły się za murami miasta, zaś Rzymianie rozłożyli obóz w pobliżu wzgórza Skopos, szykując się do ataku na Jerozolimę.
Bilans W bitwie pod Gabao Rzymianie stracili 500 żołnierzy: 400 pieszych, reszta konnych. Żydzi, nie licząc wymordowanych 50 ludzi w Liddzie, stracili w walce 22 osoby. Po przeprowadzeniu udanego ataku na tyły oddział Szymona, syna Giorasa, zdobył zwierzęta juczne.
Zobacz też Bitwa w wąwozie Bet-Choron
Bibliografia Józef Flawiusz, Wojna żydowska, Ks. II, 513–528.
Gaboa Gabao Kategoria:Wojna żydowska 66–73