18..
W 1403 Michał dziedzic Lubasza nadał plebanowi oraz jego następcom aktem darowizny jako fundację mszalną ogród, położony obok własnego. W 1495 we wsi odnotowano staw rybny. W 1462 Cecylia Lubaska, w asystencji stryja Wincentego Kozarzewskiego oraz wuja Jana z Kołaczkowa, sprzedała mężowi Janowi Trąmpczyńskiemu sumę 100 kóp groszy zapisaną na dobrach po ojcu w Lubaszu i Stojkowie. W 1471 Agnieszka Lubaska kwituje swą siostrę Cecylię, żonę Jana z Trąmpczyna, z dóbr po ojcu i matce w Lubaszu i Stojkowie. W 1497 z powodu zaniedbania przez miejscowego plebana Jana Lubaskiego obowiązku udziału w wyprawie wojennej prawo do Lubasza uzyskuje Jan Firlej ze Stróżysk. Na przełomie XV i XVI wieku dziedziczkami Lubasza i Górki były siostry Katarzyna oraz Małgorzata Lubaskie. W 1526 sędziowie polubowni rozgraniczyli Bzowo należące do Mikołaja Bzowskiego oraz Lubasz i Stojkowo własność Wojciecha Trąmpczyńskiego. W 1535 dziedzic Lubasza Jan Bieniński zapisał żonie Barbarze po 250 grzywien posagu i wiana na połowie swych części we wsiach Stojkowo i Lubasz. W latach 1564–1580 dziedzicami wsi byli bracia Jakub i Stanisław Włościejewscy. W 1577 sprzedali oni część wsi za 700 grzywien Stanisławowi Biegańskiemu zobowiązując się do wykupu tej części w ciągu 3 lat od Biegańskiego lub jego potomków.