W dokumencie ustalono prawo nabywcy do połowu ryb w miejscowych jeziorkach oraz do wyrębu drzew w należących do wsi lasach.
Wieś odnotowano w historycznych dokumentach podatkowych. W 1475 oraz 1499 Lubasz odnotowano w wykazie zaległości podatkowych. W 1508 pobór zapłacił dziedzic Lubaski od 8 półłanków oraz po 6 groszy z dwóch karczm, a Wojciech Trąmpczyński zapłacił od 6 półłanków oraz jednej kwarty, a także 6 groszy od karczmy. W 1509 Wojciech Trąmpczyński zapłacił pobór od 5 półłanków oraz jednej kwarty i 3 grosze z karczmy. Dziedzic Lubaski zapłacił natomiast od 8 półłanków oraz po 3 grosze z dwóch karczm. Dziedzic Bzowski zapłacił od 3 półłanków oraz po 3 grosze z dwóch karczm. W 1510 Lubasz miał 21 półłanków, w tym 4 półłanki opuszczone, na których gospodarowało 25 zagrodników. Odnotowano także karczmę. W 1563 miał miejsce pobór od 7 łanów oraz 4 karczm dorocznych. W 1577 Stanisław Włościejewski zapłacił pobór od majątku we wsi. W 1580 Jakub Włościejewski zapłacił pobór od dwóch półłanków, 8 zagrodników, dwóch komorników oraz od karczmy z rolą;