Zadłużona posiadłość dworska została sprzedana spółce żydowskiej. 1888 – zorganizowano komitet budowy nowego kościoła. 1890 – miał miejsce wielka susza. Wyschły cieki wodne we wsi. 1891 – powstało kółko rolnicze i Kasa Stefczyka. Powódź we wsi. 1893–1900 – wybudowano z inicjatywy proboszcza ks. Józefa Lenartowicza nowy murowany kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa (konsekracja 1902). Stary drewniany z 1759 został przeniesiony do Janowic k. Zakliczyna. Obecnie znajduje się w miejscowości Dzierżaniny. Parafię oprócz Lubczy tworzą do dziś: Wola Lubecka i Dzwonowa. 1895 – powstał budynek klasztoru SS.Kanoniczek Św. Ducha. 1900 – wybudowaną murowaną plebanię. 1900 – ukończono budowę kościoła – pierwsze nabożeństwo. 1902 – spółka żydowska rozparcelowała majątek dworski pomiędzy miejscowych chłopów. 1902 – 6 czerwca konsekrowano nowy murowany kościół. 1911 – powstała straż pożarna. 1914 – powstał cmentarz wojenny nr 234 – wydzielono kwaterę wojskową o pow. 51 m² na cmentarzu parafialnym (proj. Gustav Rossmann). 1918 – wieś znajdowała się w województwie krakowskim, w powiecie Pilzno, później w gminie zbiorowej Jodłowa, w powiecie Jasło. 1939–1945 – Lubcza znalazła się w Generalnym Gubernatorstwie. 1945–1954 – wieś należała do gminy Jodłowa, w powiecie Jasło, w województwie rzeszowskim.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lubcza (województwo małopolskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.