Liczyła 1450 mieszkańców. 1781–1804 – właścicielem był Jan Piegłowski, a po nim spadkobiercy. Nastąpił znaczny rozwój tkactwa we wsi. 1783 – parafia w Lubczy znalazła się w nowo utworzonej diecezji tarnowskiej. XVIII w. – wieś była znaczącym ośrodkiem hodowli ryb. 1810 – Lubcza liczyła 1475 mieszkańców. 1830 – do miejscowej parafii należało 3000 katolików. Na jej terenie zamieszkiwało 81 Żydów. po 1833 – założono nowy cmentarz. 1836–1847 – właścicielem był Ksawery Nowakowski. 1846 – miejscowi chłopi wzięli udział w rzezi galicyjskiej. Doszło do znacznych zamieszek na terenie wsi. 1852–1855 – właścicielem był Adam Borecki. 2 poł. XIX w. – wybudowano drewnianą karczmę oraz Ochronkę. ok. 1850 – wybudowano organistówkę. 1854 – założono szkołę ludową. ok. 1861–1888 – właścicielami była rodzina Broniewskich. 1862 – nastąpił wielki wylew rzeki Wolanki. 1879 – Antoni Stojak ufundował murowaną kaplicę pw. św. Zofii. 1880 – właścicielką była Eleonora Broniewska. 1882 – Antoni Stojak ufundował kaplicę cmentarną pw. św. Michała Archanioła. czerwiec 1884 – ks. Józef Lenartowicz objął parafię pw. św. Mikołaja. 1888 – nastąpił upadek tkactwa we wsi związany z upowszechnianiem się fabrycznych wyrobów tekstylnych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lubcza (województwo małopolskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.