Lubowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Wronki. Na południe od wsi znajduje się jezioro Pożarowskie.
Historia Wieś pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od drugiej połowy XIV wieku. Po raz pierwszy odnotowana została w łacińskim dokumencie z 1358 (wg zachowanej kopii w 1592) pod obecną nazwą „Lubowo”, 1481 „Llubowo”, 1486 „Lyubowo”, 1563 „Liubowo”.
Prawdopodobnie wieś istniała jednak już wcześniej niż odnotowały to zachowane zapisy historyczne. W 1937 archeolodzy odkryli w Lubowie skarb srebrny ukryty w X wieku.
Miejscowość była początkowo własnością szlachecką należącą do Lubowskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. W 1498 wieś leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. W 1486 i 1508 według źródeł przynależała do parafii Biezdrowo.
Pierwszy zachowany zapis związany ze wsią pochodzi z 1358 kiedy zapis sądowy odnotował jako świadka Sarlata dziedzica Lubowa. W kolejnych latach 1399–1400, 1406 wspomniany został świadek Wincenty Lubowski noszący odmiejscowe nazwisko pochodzące od wsi. W 1406 natomiast świadek Paweł Lubowski, a w 1421 świadek Jan Lubowski.