W 1429 wspomniany został Grzegorz sołtys lubowski.
W latach 1417–1432 dziedzicem wsi był Parys lub Parzysz, który został odnotowany przy okazji kilku majątkowych procesów sądowych. Jest on identyfikowany z synem Mikołaja Szczebiota z Pożarowa, Parysem z Pożarowa oraz z Parysem z Sokolnik w parafii Kaźmierz. W 1418 Parys prowadził spór sądowy z Mikołajem wójtem z Wronek o 400 pni drewna zwanym „clapholczu”. W 1423 Parys oraz Mikołaj toczył spór sądowy z kmieciem z Komornik. W 1428 Parys oraz Mikołaj z Pożarowa toczyli kolejny spór z Mikołajem z Otusza, który dowodził przy pomocy świadków, że niczego nie zajął po śmierci swego brata Wojciecha oraz po siostrze Budce i jej synu Wojciechu. Parys i Mikołaj posiadali ślad w Otuszu należący poprzednio do zmarłego Wojciecha. W 1432 Parys toczył kolejny spór tym razem z Maciejem Trzcielskim.
W latach 1444–1445 Piotr pleban we Wronkach pozwał Szymona z Pożarowa, posiadacza wsi o czynsz roczny w wysokości dwóch grzywien z Lubowa dla swojej parafii, który był zaległy już od paru lat. Wspomniano, że dokument dotyczący tego czynszu spalił się u poprzedniego plebana we Wronkach.