W 1451 Przecław Lubowski sprzedał Janowi z Ryczywołu swoją część wsi odziedziczoną po ojcu w Skrzetuszu. W 1469 odnotowano Andrzeja Lubowskiego oraz jego żonę Stanisławę siostrę zmarłego Wincentego ze Skrzetusza Małego. W 1497 wspomniano Jarosława Lubowskiego oraz jego córkę Katarzynę żonę Antoniego Wargowskiego. W latach 1498–1501 dziedzicem wsi był Piotr Parys Lubowski syn Parysa. W 1498 zapisał swojej żonie Annie po 200 grzywien posagu oraz wiana na połowie Lubowa, na folwarku, na młynie we wsi oraz na częściach w Sokolnikach Wielkich oraz na folwarku w tej wsi. W 1500 Piotr otrzymał za 300 złotych węgierskich, z zastrzeżeniem prawa wykupu, od Jana, Mikołaja i Jakuba braci ze Spławia koło Poznania wieś Kobylepole oprócz młyna oraz stawu. W 1501 Piotr Lubowski zapisał swojej żonie Annie córce zmarłego Mikołaja Spławskiego po 200 grzywien posagu oraz wiana na Lubowie oraz na sumach, które miał zapisane na wsi Kobylepole. W 1501 zapisał Piotrowi Krzestkowskiemu altaryście w kolegiacie NMP w Poznaniu czynsz w wysokości 8 grzywien od sumy 100 grzywien na Sokolnikach Wielkich.