W 1445 posiadaczem wsi Lubowo był Szymon z Pożarowa jako opiekun dzieci zmarłego Parysa. Na Lubowie ciążył wówczas czynsz dla parafii lubowskiej. W latach 1449–1486 właścicielem wsi był prawdopodobny syn Parysa z Lubowa, który również nosił imię Parys. W 1449 wraz z siostrą Jadwigą odstąpili oni po śmierci swej matki Anny 100 grzywien jej wiana ojczymowi Gotardowi Przyborowskiemu, jej drugiemu mężowi. W 1457 Parys zapisał po 150 grzywien posagu oraz wiana żonie Annie na swych częściach we wsi Sokolniki Wielkie. W 1475 Parys w towarzystwie in. 10 szlachciców poręczył kupcowi Mikołajowi Ranbogowi z Lipska za wójta pszczewskiego Mikołaja Białeckiego z Białcza koło Sierakowa. Wójt miał stawić się na sąd starosty generalnego Wielkopolski. W latach 1476–1485 dokumenty odnotowały także Annę żonę Parysa Lubowskiego, córkę Jana Knyszyńskiego z Knyszyna. W 1481 Parys toczył spór sądowy z Ofką lub Zofią wdową po Andrzeju Przecławskim dziedzicu Drogocina, która była siostrą Anny Parysowej. W 1485 odnotowano kolejny spór sądowy Parysa Lubowskiego z Maciejem Radwankowskim.