Podstawową różnicą było zastosowanie w niej niezależnego przedniego zawieszenia, podczas gdy pozostałe wersje nadal miały sztywny most na resorach piórowych.

Silniki: R4 2,0 l (1998 cm³) 3Y-E SOHC, 97 KM R4 2,4 l (2366 cm³) 22R-E SOHC, 105 KM – 114 KM R4 2,4 l (2446 cm³) 2L-T diesel SOHC, 72 KM – 90 KM R4 2,8 l (2779 cm³) 3L diesel SOHC, 91 KM V6 3,0 l (2958 cm³) 3VZ-E SOHC, 143 KM – 150 KM

Model ten stał się rozpoznawalny w Europie dzięki dużej popularności, jaką zdobył model 4Runner (1990-1997) bazujący na jego podwoziu. Tym razem nadwozie 4Runnera było 5-drzwiowe o miłej dla oka stylistyce.

Następcą Hiluxa w Ameryce Północnej została Toyota Tacoma już w 1995 roku. Na pozostałych rynkach tę generację sprzedawano do 1997 roku.

Szósta generacja

W 1998 roku pojawiła się nowa generacja ze stylistyką nadwozia podobną do poprzednika ale zupełnie nową. Rama nie była do końca nowa, jednak podstawową nowością (poza Północną Ameryką) było zastosowanie niezależnego przedniego zawieszenia. Wielu "off-roaderów" może nie rozumieć tej decyzji, czyniącej z tej generacji Hiluxa samochód bardziej dostawczy niż terenowy, lecz właśnie to na niej zaważyło.