Na najważniejszych rynkach dla pick-upów, takich jak USA, Tajlandia czy Australia sporą część sprzedaży stanowią modele tylnonapędowe, kupowane jako auta dostawcze a klienci zwracają uwagę na komfort podróży. Pod tym względem Toyota przegrywała z konkurencją, co przełożyło się na wyniki sprzedaży i utratę pozycji lidera na rzecz Isuzu (w Azji).

Na rok modelowy 2002 model przeszedł facelifting, który dotyczył głównie pasa przedniego i wnętrza.

Hilux '98 wbrew pozorom nie miał nic wspólnego z oferowaną w Ameryce Północnej Tacomą, poza silnikami.

Silniki: R4 2,0 l (1998 cm³) 1RZ-E SOHC, 110 KM R4 2,4 l (2366 cm³) 22R-E SOHC, 105 KM – 114 KM R4 2,4 l (2446 cm³) 2L-T diesel SOHC, 72 KM – 90 KM R4 2,7 l (2694 cm³) 3RZ-FE DOHC, 146 KM R4 3,0 l (2986 cm³) 5L-E diesel SOHC, 96 KM R4 3,0 l (2982 cm³) 1KZ-TE TD SOHC, 115 KM V6 3,4 l (3378 cm³) 5VZ-FE DOHC, 190 KM Na bazie tej gen. Hiluxa powstał terenowy model SportRider, produkowany w fabryce Toyoty w Tajlandii. W 2003 roku zadebiutował on na niektórych rynkach jako Hilux Surf/4Runner. W Europie nie był sprzedawany, gdyż w tej klasie Toyota oferowała modele Land Cruiser serii J90 (1996–2002) i Land Cruiser serii J120 debiutujący w 2002 roku.

Siódma generacja

thumb|225px|left|Toyota Hilux VII po liftingu