Głównym przedstawicielem fauny są różne gatunki mew.

W nadmorskim lesie ciągnącym się na zachód i wschód od miejscowości przeważają sosny w postaci krzewów i drzew. Jest nieco dębów szypułkowych i brzóz, jałowców, leszczyn i wierzb. W poszyciu spotykamy skrzypy, maliny, kosaćce i czeremchy. Sosny niezależnie od wieku nie przekraczają wysokości 15 m i są na ogół pochylone w kierunku lądu, a ich korony są często rozwinięte jednostronnie. To skutek działania wiatrów północno-zachodnich i północnych.

W granicach sołectwa Łazy rozciąga się rozległy teren bagienno-leśny. Znaczna część tego obszaru stanowi Rezerwat Przyrody „Łazy”, którego celem jest zachowanie unikatowej na Pomorzu roślinności lasów bagiennych i torfowisk oraz flory i fauny (np. woskownicy europejskiej).

Historia Najstarsze ślady osadnictwa na terenie Łaz pochodzą sprzed 4000 lat. Pierwsza wzmianka pisana o Łazach pochodzi z roku 1278. Istniała tu wówczas przystań rybacka i karczma, której dochody należały do klasztoru cysterek z Koszalina.

W tym czasie istniała przystań na jeziorze Bukowo należąca do Łaz.