W średniowieczu Łazy miały duże znaczenie z uwagi na bliskość kanału łączącego jezioro Jamno z Morzem Bałtyckim. Kanał stanowił granicę pomiędzy ziemiami biskupstwa kamieńskiego a księstwem sławieńsko-słupskim. Po obydwu stronach kanału znajdowały się komory celne.
Po wielkim sztormie na Bałtyku w roku 1690 morze przerwało wydmy i zasypało piaskiem kanał, tworząc nowy kilka kilometrów na zachód. Zmianie uległa rola Łaz. Stały się one wioską rybacką. W 1807 przemaszerował tędy batalion Legii Poznańskiej Jana Henryka Dąbrowskiego maszerujący pod Kołobrzeg.
W okresie międzywojennym (1918–1939) Łazy przyjmowały letników. W roku 1959 rozpoczęto budowę pierwszych, nowych ośrodków wypoczynkowych. W latach 60. i 70. XX w. rozwinięto budownictwo indywidualne i pensjonatowe.
Poprzednią niemiecką nazwą miejscowości było Laase. Polską nazwę Łazy wprowadzono urzędowo w 1948 r. Komisja Ustalania Nazw Miejscowości przyjmując nazwę nawiązała do wyrazu „łaz”, czyli miejsca po wykarczowanym lub wypalonym lesie, przeznaczonym pod pola uprawne.