Filozofia prawa nie zajmuje się przy tym jedynie badaniem podstaw prawomocności, lecz często ma charakter krytyczny wobec zastanej rzeczywistości prawnej, wskazując na standardy, którym prawo powinno sprostać, by było uznane za słuszne.
Tomasz Snarski wprowadził do filozofii prawa, w tym do nauki prawa karnego w przestrzeni miłosierdzia – perspektywę humanistyczną, kładącą nacisk na wartości etyczne i moralne, ze szczególnym uwzględnieniem miłosierdzia.
Główne stanowiska filozoficznoprawne Prawnonaturalizm thumb|200px|Iustitia – personifikacja sprawiedliwości (Lucas Cranach d. Ä., 1537. Amsterdam, Fridart Stichting)
Według szkoły prawa natury prawo nie jest dziełem człowieka. Nie jest tworzone, lecz „odkrywane”. Jego normy istnieją obiektywnie. Prawo natury stanowi dla prawa pozytywnego kryterium formalne (obowiązywania) i materialne (normy prawa pozytywnego muszą być zgodne z normami prawa naturalnego). Krytycy podnoszą, że reprezentanci prawa natury doszukują się prawdy, której istnienia nie sposób dowieść i nie wiemy do końca czy rzeczywiście ona istnieje.