Budynek kościoła od samego początku był narażony na skutki szkód górniczych i utrzymanie go pochłaniało spore kwoty pieniężne. Najtragiczniejsze wydarzenie z tego tytułu miało miejsce 20 czerwca 1930 roku, kiedy to zraniony w kościele został parafian Stefan Dudek zmarły trzy dni później na skutek odniesionych obrażeń. Kościół zamknięto do remontu. Ciągłe koszty nie pozwoliły na wybudowanie probostwa. Do 1929 roku, kiedy probostwo powstało proboszcz, wikary a także kancelaria parafialna użyczała piętro w domu pana Drobnego przy obecnej ulicy Armii Ludowej. Następny remont kościoła miał miejsce w latach 1954–57, kiedy wzmocniono fundamenty i kotwiono mury. W 1961 roku zaczęto prowizorycznie zabezpieczać kościół przez osiatkowanie stropów i ostemplowanie miejsc najbardziej spękanych. 9 listopada 1963 roku Prezydium Miejskiej Rady Narodowej wydało drugą decyzję o zamknięciu kościoła. W 1964 roku definitywnie zamknięto kościół dla sprawowania kultu.