Wyniki swoich badań opublikował w latach 1826–1828 w książce Voyage á Meroë.
W 1834 roku wiele piramid zostało zniszczonych podczas poszukiwań skarbów przez włoskiego poszukiwacza skarbów Giuseppe Ferliniego (1797–1870), który dokonał otwarcia wielu grobowców, w których znalazł biżuterię meroicką.
Pierwsze prace badawcze w Meroe zostały przeprowadzone przez Królewską Ekspedycję Pruską prowadzoną przez niemieckiego egiptologa Karla Richarda Lepsiusa (1810–1884) w latach 1842–1844. Zespół Lepsiusa sporządził m.in. plany piramid i kopie inskrypcji na ścianach budowli.
Pierwsze prace archeologiczne przeprowadzono w Meroe w 1902 roku, kiedy to odkryto ulice i gmachy miasta. Wykopaliska prowadzone przez brytyjskiego archeologa Johna Garstanga (1876–1956) w latach 1910–1914 potwierdziły tezę Bruce’a o odnalezieniu starożytnego Meroe. W latach 20. XX wieku amerykański archeolog George Andrew Reisner (1867–1942) odkrył pozostałości po trzech piramidach.