W 1762 r. prymas Władysław Łubieński erygował przy parafii w Makowie szpital dla ubogich. Uposażył go w obszar ziemi liczący ½ łanu ziemi określany jako wolny już od r. 1548, położony między folwarkiem Korabka a Krężcami, a także działkę przy kościele na budynek szpitalny. Do pomocy przy budowie szpitala zobowiązali się mieszkańcy Makowa. Szpital oddano w dzierżawę, a każdy z pensjonariuszy szpitala miał otrzymywać od dzierżawcy ¼ korca żyta miesięcznie.
W 1763 r. budynek kościoła był drewniany, posiadał natomiast murowaną zakrystię dobudowaną od strony północnej, z czego wynika, że główna nawa leżała na osi wschód-zachód. W 1770 r. Paweł Kosicki z Zakrzewa, kanonik łowicki i proboszcz makowski, rozpoczął budowę istniejącego do dziś kościoła murowanego.
W związku z pruską konfiskatą księstwa łowickiego z dnia 26 lipca 1796 r. proboszcza w Makowie za rekompensatą roczną w wysokości 22764 zł 26 gr pozbawiono gruntów, w tym ziem nadanych szpitalowi w 1762. Na utrzymanie ubogich przekazano mu w zamian 12 korcy żyta rocznie.
XIX wiek W 1824 r. staraniem proboszcza Kosickiego konsekrowano nowy budynek kościoła wybudowany w końcu XVIII w.