Lkm MG 08/15 wszedł do użytku na froncie na wiosnę 1915r. pod Verdun. Pierwsze użycie bojowe MG 08/15 błyskawicznie obnażyło wady projektowanej w pośpiechu broni. Lkm był nadal zasilany ze standardowych taśm 250 nabojowych, więc przy każdej zmianie stanowiska konieczne było rozładowanie broni. Ponieważ MG 08/15 był zasilany przy pomocy taśmy ciągłej, należało przewlec taśmę przez karabin. W pierwszych seriach lkm-u MG 08/15 do wykonania tej czynności konieczne były dwie osoby (jedna osoba przytrzymywała wyłącznik zaczepów taśmy i łapkę suwaka, a druga wyciągała taśmę). Aby uprościć tę operację MG 08/15 zaczęto wyposażać w dłuższą łapkę suwaka taśmy, dzięki czemu stało się możliwe rozładowanie broni przez jedną osobę (lewa ręka naciskała wyłącznik zaczepów taśmy i dłuższą łapkę suwaka, prawa wywlekała taśmę), ale było to połowiczne rozwiązanie problemu. Po ponownym zajęciu stanowiska należało karabin załadować. O ile w przypadku pełnej taśmy nie stanowiło to problemu, o tyle taśma częściowo wystrzelona przy ładowaniu zahaczała o wszystkie możliwe mechanizmy wewnętrzne. Problemom z ładowaniem/rozładowaniem zaradzono wprowadzając w 1916 r. Patronnentrommel 16. Była to puszka zawierająca 100 nabojową taśmę mocowana na specjalnym zaczepie z prawej strony broni.