Następne problemy pojawiły się zimą. W niskich temperaturach zaczęła zamarzać woda w chłodnicy. Aby temu zapobiec pod chłodnicą zaczęto montować blaszane pudełko, do którego wkładano rozżarzone węgle. Pudełko było wyposażone w komin biegnący wzdłuż chłodnicy. Ponieważ komin był wyposażony w ucho, możliwe było przenoszenie karabinu z takim podgrzewaczem.
Pomimo wyeliminowania niektórych problemów jedna wada pozostała: MG 08/15 był bronią bardzo niecelną. Źle dobrane miejsce zamocowania dwójnogu w połączeniu z falowaniem wody w chłodnicy powodowało, że karabin podczas strzelania chybotał się w niemożliwy do opanowania sposób. Z problemem tym radzono sobie stosując improwizowane dwójnogi w połowie długości chłodnicy.
Pomimo tych wad MG 08/15 został wyprodukowany w ilości ponad 130 tysięcy egzemplarzy, co sprawiło, że stał się najbardziej rozpowszechnionym niemieckim karabinem maszynowym. Produkowano go w 7 fabrykach, najwięcej – w Królewskiej Pruskiej Fabryce Karabinów w Spandau, stąd broń ta była potocznie określana wśród żołnierzy ententy jako „Spandau” (wraz z MG08). Poza wersją MG 08/15 produkowano także lotniczy chłodzony powietrzem karabin maszynowy LMG 08/15 (ponad 23 tysiące egzemplarzy, wykorzystywany jako zsynchronizowany karabin maszynowy) oraz chłodzony powietrzem lkm MG 08/18 (około 1000 egzemplarzy).