Cechy fonologiczne Cechy fonologiczne dialektu rioplatense należą do najbardziej rozpoznawalnych elementów tej odmiany języka hiszpańskiego. Do najczęściej wymienianych zjawisk należą: seseo, yeísmo rehilado, realizacje typu zheísmo i sheísmo, a także aspiracja lub osłabienie spółgłoski /s/ w pozycji końcowej sylaby. Cechy te dotyczą przede wszystkim wymowy spółgłosek i należą do elementów najczęściej wskazywanych przy opisie odrębności tej odmiany.
Seseo
Jedną z podstawowych cech fonologicznych dialektu rioplatense jest seseo, czyli brak rozróżnienia między fonemami /s/ i /θ/. Oznacza to, że grafemy ⟨s⟩ oraz ⟨z⟩, a także ⟨c⟩ przed samogłoskami e i i, są realizowane jako /s/. W rezultacie pary wyrazów, które w odmianach rozróżniających /s/ i /θ/ mają odmienną wymowę, w dialekcie rioplatense mogą brzmieć tak samo, czyli stawać się homofonami, np. casa i caza, cima i sima albo coser i cocer. Zjawisko to jest charakterystyczne dla większości odmian hiszpańskiego używanych poza północną i środkową częścią Półwyspu Iberyjskiego.
Yeísmo rehilado