o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ()..
W gwarach prudnickich nazwa miejscowości występuje jako Mokrĕ lub Mokra (odmiana: dzie miyszkył? na Mokryj, w Mokryj; jadã na Mokrã, do Mokry; miyndzy Prudnikã, a Mokrył).
Historia mały|lewo|Mokra (Mokkerau) wśród miejscowości ziemi prudnickiej na mapie z XIX wieku Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1384. mały|lewo|upright|Pieczęć Mokrej (1872) Miejscowość składała się z folwarku i wsi. W XIX wieku odbywała się tu specjalistyczna uprawa pszenicy i rzepaku. Wieś była własnością zamku w Chrzelicach. Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego głogóweckiego w Monarchii Habsburgów. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. Wieś posiadała swoją własną pieczęć, która przedstawiała w polu wspiętego lwa trzymającego kosę, zwróconego w prawo, a w otoku napis: MOKRAU: GEM. SIEGEL / NEUSTAEDTER KREIS (). mały|Pomnik upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas I wojny światowej Według spisu ludności z 1 grudnia 1910, na 316 mieszkańców Mokrej 13 posługiwało się językiem niemieckim, a 303 językiem polskim. Po I wojnie światowej we wsi powstał pomnik upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas niej. W czasie II powstania śląskiego w Mokrej rozlokowano polskie oddziały powstańcze.