Był pierwszym przewodniczącym Europejskiego Towarzystwa Psychologii Osobowości (1984–1988), przewodniczył także Międzynarodowemu Towarzystwu Psychologii Różnic Indywidualnych (1993–1995). Zajmował stanowiska wiceprezydenta Międzynarodowej Unii Nauk Psychologicznych (1996–2000) oraz wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk (2002–2006). Obejmował funkcje redakcyjne w czasopismach naukowych, tj. „Polish Psychological Bulletin”, „European Psychologist” i „Akademia. Magazyn Polskiej Akademii Nauk”. Był sekretarzem generalnym i członkiem prezydium zarządu Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Był członkiem Europejskiej Akademii Nauk (Academia Europaea), członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk i członkiem zagranicznym Fińskiej Akademii Nauk i Literatury. Pod jego kierunkiem w 1992 stopień naukowy doktora uzyskał Bogdan Zawadzki.
W 2001 przeniósł się do Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, gdzie został pierwszym dziekanem Wydziału Psychologii. W 2002 objął stanowisko prorektora ds. nauki i współpracy międzynarodowej, a w 2010 prorektora ds. nauki, którą to funkcję pełnił do 2012.