W 1339 jak świadek sądowy wraz z bratem Leonardem odnotowany został rycerz Bronisz z Objezierza. W latach 1386–1407 właścicielem we wsi był Sędziwój Objezierski, którzy od nazwy wsi nosił odmiejscowe nazwisko. W 1386 prowadził spór sądowy z Tomisławem z Grąbiewa o 40 grzywien poręczenia. W latach 1387-1391 wspomniany został w sporach o długi żydowskie m.in. z Małgorzatą żoną Mikołaja Jastrowskiego, z Marcinem synem Hektora z Cykowa oraz z Żydami: Ostroszem i Jordanową z Poznania. Odnotowany został także w kilku sporach majątkowych o okoliczne wsie Rożnów, Bądlino i Kiszewo. W 1393 przegrał proces o pieniądze z mieszczanami z Obornik, które oni dali za Bądlino, ale wygrał z nimi proces o szkody uczynione przez nich w barciach w Bądlinie. W 1400 Sędziwój przegrał proces o połowę Bądlina z wojewodą poznańskim Sędziwojem Świdwą z Szamotuł i miał dokonać rezygnacji tej połowy na jego rzecz. W latach 1397-1400 prowadził spór z Bodzętą Góreckim z Górki o 20 grzywien. W 1400 prowadził kolejny spór tym razem z Trojanem ze Żdżaru i z Objezierza o wieś Kiszewo, 30 grzywien oraz o 4 tonie Jeziora Objezierskiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Objezierze (województwo wielkopolskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.