W latach 1392-1401 jako właściciela we wsi odnotowano Trojana Objezierskiego z Objezierza. W 1392 był on poręczycielem kasztelana poznańskiego Domarata z Pierzchna. W 1396 Trojan zeznał, że był winien 24 grzywny z odsetkami Abrahamowi Żydowi z Poznania i zamiast gotówki dał mu wwiązanie w Objezierze. W 1396 Trojan wraz z Niklem oraz z dwoma innymi paniczami oraz 20 wieśniakami napadł na Żyda Abrahama syna Jordanowej. W wyniku procesu sądowego Abraham, który był wwiązany w wieś przez sąd, wygrał proces i otrzymał należne mu pieniądze.
W latach 1408-1434 jako dziedzic Objezierza odnotowany został Niemierza Bliżycki vel Kiszewski (od nazwy wsi Kiszewo). W 1408 toczył on spór z Jurą z Chojnicy dowodząc, że Jura miał dać według ugody 80 grzywien za połowę Objezierza, ale tego nie uczynił. W 1434 toczył kolejny proces z Janem Niemieczkowskim.
W drugiej połowie XV wieku jako dziedziców we wsi odnotowano braci niedzielnych scholastyka łęczyckiego, kanonika poznańskiego i krakowskiego Mikołaja Imbira oraz jego brata Wincentego Imbira. W 1450 bracia zapisali Annie żonie Jana, jednego z braci;