Ślady tego osadnictwa w postaci kilkudziesięciu ułamków naczyń glinianych zarejestrowano na kilku stanowiskach. Z tego okresu pochodzi także brązowy, przenośny relikwiarz-enkolpionGródek-Kciuk E., Enkolpiony znalezione na terenie Polski - próba klasyfikacji i datowania materiałów "Przegląd Archeologiczny" t. 36/1989, s. 114-123, ryc. 9.
W dawnych czasach wieś położona była w widłach rzek Huczwy i Białki oraz otoczona bagnami i lasem. Jedyna droga była przez most na Białce w stronę Hrubieszowa oraz był bród na Huczwie w stronę Brodzicy. Bród ten obecnie wyłożony jest terlinką, a obok niego zrobiono kładkę dla pieszych.
Korona Królestwa Polskiego i I Rzeczpospolita Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana w 1400 roku w akcie erekcyjnym parafii łacińskiej w Hrubieszowie jako wieś szlachecka (folwark szlachecki), która miała oddawać plebanowi każdego roku po korcu żyta i 2 korce owsaBuhajczuk F., 1981, Dzieje parafii rzymsko-katolickiej w Hrubieszowie w latach 1819-1939, Lublin, s. 24.. W roku 1448 wieś była wzmiankowana jako „wysługa” zmarłego Mikołaja Kinickiego z Horyszowa herbu PrawdzicStamirski H., 1958, Powiat horodelski w roku 1472, Hrubieszów, s. 37..