za Niemcami głosowało 318 osób (100%), a za Polską 0 osób (0%). W Olszynce działało przejście graniczne na czas głosowania.
W 1921 właścicielem majątku w Olszynce był hrabia von Kanitz. W latach 20. XX wieku na głównym skrzyżowaniu miejscowości powstał pomnik w postaci obelisku upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas I wojny światowej. Następnie przeniesiono pomnik na plac przed dworem. W 1937 w Olszynce mieszkało 298 osób. Wójtem wsi był Berhard Weiner. W sklepie w kamiennym budynku przy drodze w kierunku Słokowa Ewald Hurtig zajmował się sprzedażą rowerów.
W okresie II wojny światowej w Olszynce pracowali robotnicy przymusowi z Polski, m.in. z miejscowości: Kazimierz Górniczy, Krasowy, Lubliniec, Mysłowice i Hołdunów. Od marca do maja 1945 powiat prudnicki znajdował się pod kontrolą radzieckiej komendantury wojskowej. 11 maja 1945 polska administracja przejęła władzę cywilną w powiecie prudnickim. Osiedlono w niej wówczas część polskich osadników z Małopolski a także repatriantów z Kresów Wschodnich. Niemieckojęzyczna ludność została wysiedlona na zachód.
W latach 1945–1950 Olszynka należała do województwa śląskiego, a od 1950 do województwa opolskiego.