W pierwszej połowie XV wieku miejscowość należała do braci Jaronima, Mikołaja, Kiełcza i Sędziwoja Otorowskich lokalnej polskiej szlachty. Zostali oni odnotowani w zapisach sądowych głównie przy okazji licznych spraw majątkowych. W 1435 Mikołaj Otorowski zapisał swojwej żonie Małgorzacie po 70 grzywien posagu oraz wiana na połowie Buszewa. W 1436 Mikołaj, Kiełcz oraz bracia Jan i Wincenty dziedzice Otorowa, Buszewa i Świączyna, a także Sędziwój z Kurowa toczyli proces z Florianem i Niklem z Witkowic. W 1446 Mikołaj Otorowski z Buszewa sprzedał Wojciechowi z Otorowa plebanowi w Zajączkowie dwie grzywny czynszu od sumy 24 grzywien na dwóch łanach oraz na części folwarku w Otorowie. W 1447 w wyniku tego Kiełcz i Sędziwój Otorowscy wraz z bratankiem Janem z Otorowa zobowiązali się, że w ciągu 3 lat przeniosą na Otorowo czynsz ciążący na Buszewie. W 1448 Mikołaj Otorowski toczył procesy z Sędziwojem, Janem oraz Wincentym Otorowskim oraz z Janem i Wojciechem z Otorowa.