W latach 1497-1533 dziedzicem we wsi był Wincenty Otorowski, syn Wojciecha Kielcza oraz brat rodzony Hieronima oraz przyrodni Stanisława, Piotra i Mikołaja. W 1497 oraz 1498, podczas wojny polsko-tureckiej trwającej w latach 1485–1503, został on zwolniony przez króla polskiego Jana I Olbrachta z obowiązku udziału w wyprawie wojennej oraz wyznaczony do obrony zamków wielkopolskich. W 1508 Wincenty zapisał swojej żonie Annie córce Piotra Krzestkowskiego po 70 grzywien posagu oraz wiana na połowie połowy części należnych mu w działach z braćmi w Otorowie oraz Krzestkowicach.
Miejscowość odnotowały także historyczne rejestry podatkowe dzięki, którym znamy stosunki własnościowe we wsi. Według zapisów z 1469 oraz 1478 Otorowo zalegało z podatkami. W 1499 nie opłacono poboru podatkowego z 8 łanów należących do Buszewskiego oraz karczmy otorowskiej. W 1508 pobrano we wsi podatki od 16 łanów, od dwóch karczm po 6 groszy. W 1510 miał miejsce pobór od 15 łanów. W 1563 pobór od 14 i 1/4 łana, dwóch karczm oraz od kowala. W 1581 pobrano podatki z działu Andrzeja Skrzydlewskiego od 2,5 łana, 4 zagrodników, dwóch komorników, krawca.