W latach 1632-1633 przez Owczary i Małujowice przeszła epidemia dżumy. W 1642 r. w okresie wojny trzydziestoletniej Owczary, wraz z Oleśnicą Małą, Osiekiem, Niemilem, Częstocicami, Kłosowem i Jaworowem zostały złupione i zniszczone przez szwedzkie oddziały pod wodzą generała Tortensohna stacjonujące w Brzegu. W wyniku wojny trzydziestoletniej zniszczeniu uległy kościół i szkoła we wsi. Z kościoła ocalał tylko fragment zakrystii. Po zakończeniu wojny trzydziestoletniej mieszkańcy Owczar zasadzili krzewy w gruntach kościelnych przy drodze na Częstocice, które zostały wykarczowane ok. 1710 r. W latach 1651-1655 wybuchały rozruchy we wsi związane z świadczeniami i obciążeniami zarówno finansowymi, jak i w naturze. Około 1678-1680 r. kościół we wsi został odbudowany, a następnie stał się kościołem filialnym parafii w Oleśnicy Małej.

Na początku XVIII w. utworzona została samodzielna parafia w Owczarach. W 1715 r. we wsi jest wspomniana stara plebania, która 28 listopada 1715 r. została sprzedana wraz z ogrodem. Na początku XVIII w. we wsi zorganizowano nauczanie dwusezonowe, w ramach której latem uczniowie uczęszczali do szkoły w Oleśnicy Małej, a zimą przyjeżdżał do Owczar oddelegowany nauczyciel.