Historia O wsiach Pełczyce Wielkie (Major) i Małe (Parva) wspomina Jan Długosz w Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis napisanym w latach 1470–1480. Pełczyce Małe były własnością szlachcica o imieniu Piotr. We wsi znajdowały się łany folwarczne, łany kmiece, karczmy i ogrodziarze (czyli zagrodnicy z rolą), z których dziesięcinę pobierał pleban z Olbierzowic.
Pełczyce Wielkie należały do Jana Pulya herbu Syrokomla. W Pełczycach Wielkich były również folwarki szlacheckie i łany kmiece przekazujące dziesięcinę do Olbierzowic
Według rejestru poborowego powiatu sandomierskiego z 1508 r. właścicielką Pełczyc Wielkich była Elżbieta Krzesimowska, która płaciła 1 grzywnę i 12 groszy podatku. Część Pełczyc, Lipniki i inne wsie należały do Pawła Lipnickiego herbu Hołobóg, który płacił 7 grzywien podatku.
Według rejestru poborowego z 1578 r. podatki płacili: Jakub Lipnicki komornik graniczny i podsędek sandomierski, właściciel Pełczyc Wielkich – za 1 osadnika i 1 łan, Stanisław Krzesimowski, właściciel części Pełczyc Małych – za 2 zagrodników, Andrzej syn Andrzeja, właściciel części Pełczyc Małych – za 2 zagrodników, Chronowska, właścicielka części Pełczyc Małych – za 1 osadnika, 1/4 łana i 2 zagrodników.