Piorunów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, w gminie Wodzierady.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie sieradzkim.
Historia Pierwsza pisana wiadomość o istnieniu wsi pochodzi z 1390. Na cmentarzu w pobliskim Małyniu znajduje się płyta wykonana przez kamieniarza o nazwisku Greulich (?) na grób Leona Dorszyńskiego (zm. 1898) – właściciela Piorunowa. W okresie przed II wojną światową wieś należała do rodziny Niemyskich. Leon Niemyski (właściciel fabryki skór zamszowych na warszawskim Powiślu) kupił ten majątek w 1917, a w 1925 jego syn Lucjan Niemyski wybudował istniejący do dziś dwór. Bywała tutaj często w odwiedzinach u właścicieli majątku Maria Dąbrowska. Leon Niemyski był fabrykantem, ale i wydawcą i współredaktorem pisma "Ogniwo" (1902–1905). Zaprzyjaźnił się wtedy ze Stanisławem Stempowskim – pisarzem, bibliotekarzem, wielkim mistrzem polskiej loży masońskiej, a zarazem wieloletnim towarzyszem życia Marii Dąbrowskiej. Z "Dzienników" M. Dąbrowskiej wynika, że do Piorunowa po raz pierwszy przyjechała 14 kwietnia 1927. W 1928 gościli tam (Dąbrowska ze Stempowskim) od 21 do 27 grudnia. Pisarka pracowała wtedy nad powieścią "Noce i dnie". Postaciom powieści, Barbarze Niechcicowej i Lucjanowi Kociełłowi, nadała imiona właścicieli Piorunowa.