Król ten zwiększył wysokość pobieranego cła do 0,5 grzywien oraz jednego trzeciaka.
Miejscowość wspominały historyczne dokumenty podatkowe. W 1448 we wsi odnotowano 3 łany opustoszałe folwarczne, a także 6 łanów osiadłych oraz 2 łany opuszczone i karczmą. W 1499 Policko odnotowano w wykazach zaległości podatkowych. W 1513 odnotowano relację o wsi kmiecia Macieja Sarbina mieszkającego w Policku, który zeznał, że w Policku nie ma łanów, lecz jedynie części ról. Według niego jest tych ról 7, z których płacą z nich po wiardunku czynszu. Z karczmy płacone były 2 grzywny, lecz dziedzic obiecał darować jedną grzywną z powodu zmniejszenia się wysokości pobieranego cła, które według ocen świadków było małe. W 1577 podatki pobrano z części właścicieli we wsi Jana, Trojana praz od Zofii Polickiej. W 1580 pobór pobrano z części Zofii Polickiej: od jednej kwarty roli, od trzech komorników oraz od rataja (najemnego pracownika) od pługa. W roku tym z części Jana Polickiego pobrano od 2 kwart roli oraz od 2 ratajów od pługa.