Wieś starosłowiańska, której pierwotny układ stanowił prawdopodobnie zaokrągloną owalnicę. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1379 r., kiedy przeor generalny zakonu joannitów, książę Siemowit z dynastii Piastów cieszyńskich, przekazał komandorii w Oleśnicy Małej 5 grzywien rocznego czynszu z Popowic. W 1384 r. Polwica (wtedy nazywana Popowicami, niem. Poppelwitz) otrzymała lokację na prawie niemieckim. Do 1544 r. wieś należała do komandorii joannitów w Brzegu, patronów kościoła św. Mikołaja w tym mieście. W 1589 r. we wsi wspomniana jest obecność sołtysa. W 1783 r. właścicielem wsi, jak też i leśnego folwarku Bardunie (Bardune) nad Oławą był Ernst Wilhelm von Hubrich.
W 1819 r. jako właściciel wsi i majątku w nim się znajdującego jest wspomniany ród von Rosenberg-Lipinsky. Od 1820 r. właścicielem wsi był Adam Friedrich von Eicke, który jest wspomniany jako właściciel również w 1845 r. On też po zakupie wsi w 1820 r. zmienił nazwę obszaru dworskiego z Poppelwitz na Polwitz. Majątek rodu von Eicke w 1886 r. obejmował oprócz majątku Polwitz i wsi Poppelwitz także majątki w Wierzbnie (Würben), Kunach (Kunert) i Bardunie (Bardune).