Na przestrzeni XV wieku jego potomkowie, zwani Cedrami lub Potockimi, wyzbyli się części wsi, które przeszły na własność, Koconków i Chamców. Zapoczątkowało to rozdrobnienie własnościowe Potoka, charakterystyczne zresztą dla całego potockiego kompleksu osadniczego. Dodatkowo pleban potocki posiadał rozległe nadania (4 łany), głównie w Potoku Wielkim. W XVI wieku wieś należała do Potockich, Chamców i Mniskich. W pierwszej połowie XVII wieku część wsi nabyli Czerniejewscy, wraz z młynem i karczmą. W II połowie XVII wieku Potok w dużej części przeszedł w ręce Trzcińskich. W 1740 pewne szkody wyrządził oddział dragonów. W II połowie XVIII wieku dzierżawcy dopuścili się wielu krzywd wobec poddanych, którzy byli bici i morzeni głodem. Ponadto rekwirowali oni inwentarz oraz windowali powinności pańszczyźniane. Podobnie postępował jeden z braci Trzcińskich, który dopuścił się wielu nadużyć – zaboru inwentarza żywego, zboża, pasiek, wskutek czego zbiegło pięciu chłopów wraz z rodzinami. Prowadził on również nieracjonalną gospodarkę w dobrach folwarcznych, rozebrał część budynków gospodarczych, a część pól pozostawił ugorem.