W 1781 roku nastąpił podział dóbr między braci Trzcińskich, w skład których wchodziły m.in. zabudowania folwarczne, dwór, staw rybny, młyn, pasieka, niwy dworskie i karczma. W tym okresie część dóbr należała do Potockich. W XIX wieku Potok Wielki przeszedł w ręce Niwińskich i Herbutów, a potem Mękińskich, Pawełkiewiczów i Wyszomirskich.

Reforma uwłaszczeniowa 1864 roku uwłaszczyła 44 gospodarzy z Potoku Plebańskiego, Niwińskiego i Wyszomirskiego. W tym samym roku powstała również gmina, a przy niej sąd. W 1873 roku utworzono szkołę powszechną. W okresie pouwłaszczeniowym folwark Herbutowizna nabyli Strzałeccy, a dobra poplebańskie F. Gromyko, a po nim N. Wasiliew. Część dóbr rozparcelowano.

W 1881 spłonął kościół parafialny. Jego odbudowa zakończyła się w 1904 roku. W roku 1910 i ponownie w 1913 miała miejsce powódź, która wyrządziła znaczne szkody. Podczas I wojny światowej przez wieś przetoczyły się walki frontowe.