W dokumentach historycznych Potok pojawił się w 1415 roku, choć według przekazów miejscowych wcześniej, w XIV wieku, istniał tu na pagórku zamek obronny wraz z osadą. Na początku XV wieku nastąpiła prawdopodobnie druga faza osadnictwa na prawie magdeburskim. W tym czasie miejscowość stanowiła własność Mikołaja, syna Zawiszy z Łęk. Pod koniec XV i na początku XVI wieku miejscowość należała do Jana Giebultowskiego, a w drugiej połowie XVI wieku do rodziny Lubomirskichhttps://www.polskawliczbach.pl/wies_Potok_jedlicze_podkarpackie.
Jan Jędrzejowski, którego nagrobek znajduje się w kościele Franciszkanów w Krośnie, figurował w aktach z 1590 roku jako dziedzic Potoka. Zmarł bezpotomnie, a spadkobiercami wsi zostali jego bracia stryjeczni: Wojciech, Bartłomiej i Maciej Jędrzejowscy. W 1602 roku skarżyli oni Jadwigę ze Stadnickich Tarłową, chorążynę sandomierską, o zwrot Potoka, który – według ich relacji – miała „gwałtem zająć”. Tarłowa utrzymała się jednak w posiadaniu Potoka i przekazała go córce Jadwidze, żonie Jerzego Mniszcha, ojca Maryny Mniszchówny. Orszak weselny Maryny Mniszchówny, po ślubie per procura zawartym z Dymitrem Samozwańcem w Krakowie 22 września 1605 roku, zatrzymał się w Potoku, a następnie udał się przez Krosno do Sambora. W tym okresie miejscowość była dobrze zagospodarowana.