Miała dwór, folwark, karczmę, stawy, las i obszerne łąki. Działały tu również dwa warsztaty rzemieślnicze. Gospodarowało tu 36 kmieci, nie licząc zagrodników i komorników.
W XVII wieku Jerzy Mniszech zapisał Potok w testamencie Florianowi Oświęcimowi z Kunowy na Siedliskach. W 1613 roku, po śmierci Mniszcha, dziedzicami wsi byli Oświęcimowie z Kunowej. Jednym z właścicieli był Florian Oświęcim, ojciec Stanisława Oświęcima, dworzanina i posła króla Władysława IV. Po 1614 roku Florian i Regina Oświęcimowie przenieśli się do Potoka. Stanisław Oświęcim otrzymał później tę miejscowość w spadku wraz z Turaszówką i powrócił do Potoka pod koniec życia. Z Anną i Stanisławem Oświęcimami, pochowanymi w kaplicy Oświęcimów w krośnieńskim kościele Franciszkanów, związane są miejscowe legendy. Według jednej z nich w 1656 roku w Potoku przebywał św. Andrzej Bobola, którego w XX wieku wybrano na patrona parafii.
Miejscowość była niszczona przez obce wojska w XVII wieku. Najbardziej dotknął ją najazd Jerzego II Rakoczego 16 marca 1657 roku. Stanisław Oświęcim nie zdołał odbudować Potoka, ponieważ zmarł we wrześniu 1657 roku.