W początku XVI wieku miejscowość i okolice opisano przy wyznaczaniu granic majątków szlacheckich. W 1525 sąd ziemski zatwierdził polubownie ustanowioną granicę pomiędzy wsiami Prosna należącą do Macieja Czarnkowskiego i Ostrówek (obecnie Ostrówki) własność Mikołaja Chodzieskiego zwanego też Potulickim. Granica ta przecinała drogę z Wyszyn do Chodzieży i przebiegała przez błoto zwane „Białe”, błoto zwane „Rybów”, a następnie biegła wzdłuż strugi „Miąsza” aż do błota zwanego „Proszeńskie”, gdzie stykały się granice obu tych wsi z granicą miasta królewskiego Budzyń.
W 1559 Prosna graniczyła z wsiami: Wyszyny w dobrach Czarnków, Ostrówek w dobrach Chodzież oraz Podstolice, Budzyń, Tarnowiec i Tłukawy w starostwie Rogozińskim. Przosna posiadała również kopiec narożny wspólny z miastem Ryczywół. Na granicy Prosny znajdowało się miejsce zwane „Mokra Łąka” przy kopcu narożnym z Ostrówkami i Podstolicami oraz las Osowiec leżący jak uważają historycy pomiędzy Przosną a Wyszynami. W 1559 (według zachowanego dokumentu oblatowanego w 1570) król polski Zygmunt II August potwierdził wyrok komisarzy królewskich w sprawie granic pomiędzy wsiami królewskimi Tłukawy, Tarnowiec i Budzyń a wsią Prosna należącą do Piotra Czarnkowskiego oraz wsią Wyszyny należącą do tegoż Piotra oraz do braci Wojciecha, Piotra i Stefana Redeckich.