W drugiej połowie XV wieku natomiast wspomniani zostali dwaj krakowscy studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego pochodzący z Pyszącej: w 1455 Mikołaj syn Marcina, a w 1461 Maciej.

W 1408 komisarze królewscy Władysława II Jagiełły zaświadczyli, że wyznaczyli granice pomiędzy Śremem a wsiami Łęg i Pysząca. W dokumencie wymieniono narożny kopiec graniczny rozdzielający wspomniane dziedziny. W 1429 woźny sądu ziemskiego zeznał, że usypano kopce graniczne pomiędzy Bieńkowem (obecnie Binkowo), wsią kapituły katedry poznańskiej, a Łęgiem. Granica biegnła od granic wsi Pysząca do strugi, a potem wzdłuż strugi do granic wsi Chrząstowo, która leży około 4 km na wschód od Pyszącej. W 1502 król polski Aleksander Jagiellończyk zezwolił, aby tenutariusz królewski miasta Śrem Jan Lasocki zapisał Feliksowi Osieckiemu 100 złotych węgierskich na wsi Pysząca należącej do miasta Śremu. W 1531 wieś graniczyła z wsiami Bieńkowo należącej do kapituły katedry poznańskiej oraz Wieszczyczyn, Olsze, Chrząstowo, Łęg, Drzonek.