W początku XVI wieku w dokumencie opisujacym dochody kościelne wspomniana została także wieś. W 1510 do uposażenia altarii w kościele parafialnym w Śremie należały m.in. niepłacone czynsze z Pyszącej. Według zapisów altaria św. Wojciecha, Stanisława i Marii Magdaleny miała 0,5 grzywny z młyna w Pyszącej, należącego do zmarłego Jakuba, 0,5 grzywny z roli Pawła Kupy, 0,5 grzywny z roli Doroty Piochowej, wiardunki dziesięcinne z zagrody Stanisława Hynsta, 10 groszy z zagrody należącej do Pawła Lebiody. Natomiast altaria NMP oraz św. Wojciecha, Stanisława, Katarzyny, Doroty i Małgorzaty miała jedną grzywnę z ról opuszczonych w Pyszącej. W 1614 ufundowano kolegium mansjonarzy w Śremie, a do jego uposażenia należał m.in. jednen łan wraz z domem i ogrodem w Pyszącej.

W 1660 miała miejsce lustracja dóbr królewskich miasta Śrem. Wymieniono w niej „wieś albo przedmieście rzeczone Pysząca”, a potem także inne wsie należące do starostwa śremskiego: Nochowo, Drzonek i Grzymisław. Odnotowano, że w Pyszącej były niegdyś 33 zagrody, a teraz są 4, z których płacono po 17 groszy 9 skudów, co dawało razem 2 złote i 10 groszy. We wsi Pysząca było kiedyś 18 łanów, a według dokumentu wszystkie leżały odłogiem i nie były obsiewane.