Obie miejscowości rozdzieliły się w wyniku licznych procesów radomickiej szlachty z benedyktynami toczonymi od połowy XIV wieku do wieku XVI.
Początkowo w 1277 wieś należała do opola krzywińskiego z siedzibą w Krzywiniu, a później leżała w opolu przemęckim z siedzibą w Przemęcie. Opola te były reliktem przedpaństwowej wspólnoty rodowo-terytorialnej o nazwie opole, które w późniejszym okresie stały się administracyjnym podokręgiem kasztelanii. W 1417 Radomicko zostało odnotowane w granicach opola przemęckiego.
Miejscowość była początkowo własnością rycerską, potem kościelną należącą do klasztoru benedyktynów w Lubiniu, a później znów szlachecką należącą do wielkopolskiej szlachty z rodu Kotwicz Radomickich herbu Kotwicz, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. W 1450 leżała w powiecie kościańskim, a w 1520 w powiecie śremskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. Od 1403 wieś była siedzibą własnej parafii. W 1508 odnotowana w dekanacie Kościan.
Pierwszy zapis związany ze wsią pochodzi z dokumentu z 1181, który znany jest z falsyfikatu sporządzonego ok. 1230, a w którym zapisano, że "Władysław książę Polaków odnowił oraz nadał immunitet ekonomiczny i sądowy benedyktynom z Lubinia wraz z cłem, karczmami oraz prawem targowym". Do posiadłości klasztornych należało także m.in.