Dodatkowo zwiększanie areałów monokultur w rolnictwie wraz z zanikiem tradycyjnego rolnictwa ekstensywnego oraz likwidacja remiz śródpolnych oraz miedz (zbyt jednolita baza żerowa niedostarczająca minerałów i witamin w odpowiednich proporcjach oraz brak miejsc schronienia) powoduje osłabienie kondycji, a zatem odporności na pasożyty i choroby (na przykład myksomatozę).
Zasięg występowania w zależności od podgatunku: L. europaeus europaeus – zachodnia Europa. L. europaeus caspicus – Niskie Zawołże, Kałmucja (Rosja) i zachodni Kazachstan. L. europaeus connori – północno-zachodni Iran. L. europaeus creticus – Kreta (Grecja). L. europaeus cyprius – Cypr. L. europaeus cyrensis – Azerbejdżan, Kaukaz Południowy. L. europaeus hybridus – kraje bałtyckie, Białoruś, Ukraina, Finlandia, zachodnia i centralna Rosja. L. europaeus judeae – Palestyna. L. europaeus karpathorum – Karpaty. L. europaeus medius – Dania. L. europaeus occidentalis – Wielka Brytania. L. europaeus parnassius – środkowa Grecja. L. europaeus ponticus – wybrzeże Morza Czarnego (Rosja). L. europaeus rhodius – Rodos (Grecja). L. europaeus syriacus – Syria. L.