3 maja 1500 roku rozpoczęło się uderzenie na kierunku briańskim. Wojskom moskiewskim przewodził Jakow Zacharyn wspierany posiłkami z Chanatu Kazańskiego dowodzonymi przez carewicza Mahometa Amina. W wyniku ich działań udało się pojmać wojewodę briańskiego Stanisława Bartoszewicza w trakcie jego objazdu dóbr. Zdobyty został Briańsk (gród zdobyto "zdradą" a następnie go spalono), Mceńsk oraz Sierpiejsk (oba miały się poddać dobrowolnie), Starodub, Czernichów, Putywl, Rylsk, Homel, Lubecz, Trubczewsk i Nowogród Siewierski.
Czambuły tatarów krymskich Mengli I Gireja uderzyły na ziemie polskie i litewskie grabiąc ziemie w okolicach Kijowa i Lwowa.
Zgrupowanie Andrieja Czeladnina uderzyło z Wielkich Łuków i zdobyło Toropiec, z którego wycofało się 14 września gdy do Połocka przybyły posiłki pod wodzą wielkiego księcia litewskiego Aleksandra.
Armią centralną na kierunku smoleńskim liczącą około 7-8 tysięcy wojowników dowodził kniaź Jurij Zacharjicz Koszkin, swoją bazę operacyjną miała prawdopodobnie w Wiaźmie (ewentualnie w Możajsku). Armia ta wyruszyła prawdopodobnie na początku czerwcu na Dorohobuż doi którego dotarła około 22-24 czerwca, który zdobyła po krótkotrwałym oporze.