W mandaryńskim ich brzmienie jest inne) Poszczególne szkoły mogą jednak uczyć i innych form.
Chi sao, chi kuk, chi kwun – wyczuwanie intencji przeciwnika Nazwa chi sao oznacza „złączone ręce” lub „lepkie ręce”. Technika ta polega na wczuwaniu się w intencje przeciwnika. Ważną rolę odgrywa umiejętności wyczuwania kierunku działania energii przeciwnika i reagowania na nią. Rozwija to szybkość reakcji i walki w bliskim dystansie. Analogiczne techniki istnieją w treningu nóg (chi kuk) i kijów (chi kwun). Dodatkowo praktykowane są również bardziej „współczesne” formy treningu, takie jak praca z workami i tarczami, sparingi – poszczególne formy treningu zależą od konkretnej szkoły i zapatrywań jej sifu na proces nauczania.
Broń w stylu Wing Chun Używany w Wing Chun kij ma długość ok. 2 metrów (6,5 stopy, tzw. „Dragon Pole”). Technika władania kijem wykonywana jest w niskiej pozycji. Tradycja podaje, że technika ta pochodzi od jednego z Pięciu Starszych Szaolinu: Chi Shina. Technika kija obejmuje również tzw. złączone kije, polegające na wczuwaniu się w intencje przeciwnika.
Styl ten używa również noży motylkowych bart cham dao. Są to miecze o szerokim, jednosiecznym ostrzu. Ostrza ich przypominają skrzydła motyla. W Wing Chun traktuje się je jako przedłużenie ramion (forma ośmiu tnących dróg noży motylkowych).
Kontrowersje związane z Wing Chun