Oprócz tych dwóch odmian prężnie działa również linia przekazu Williama Cheunga, choć nie akredytowana oficjalnie. Niemniej w tej linii przekazu działa Polskie Stowarzyszenie Tradycyjnego Wing Chun Kung Fu, które zrzesza kilka szkół (Kraków, Bydgoszcz, Toruń, Luboń, Gorzów Wielkopolski, Piotrków Trybunalski, Zawiercie, Katowice, Siedlce) z siedzibą główną w Krakowie – głównym nauczycielem na Polskę jest Sifu Andrzej Szuszkiewicz, który posiada dziesiąty, najwyższy stopień mistrzowski w tej linii przekazu. Stowarzyszenie jest częścią europejskiego Stowarzyszenia Tradycyjnego Wing Chun Kung Fu z siedzibą w Paryżu, gdzie głównym Sifu jest Didier Beddar. W stosunku do dwóch poprzednich odmian występuje sporo różnic technicznych, zarówno w wykonaniu form, jak i w tzw. footwork, czyli pracy nóg w systemie. Wspólny pozostaje duch i pewne koncepcje pryncypialne (np. linia centralna, choć różnie rozumiana w każdym z systemów).
Technika i trening Formy ręczne Styl ten zawiera 3 podstawowe formy ręczne: Siu Nim Tao (Siu Lim Tao) – w tłumaczeniu na polski „mała idea” Chum Kiu – w tłumaczeniu na polski „szukanie mostu” Biu Tze (Biu Jee) – w tłumaczeniu na polski „strzelające palce” (wszystkie nazwy podane są w języku kantońskim.