Władysławów jest usytuowany po prawej stronie rzeki Liswarty i powstał na bazie dworku o nazwie Łęg. Dworek drewniany wybudowano na małym wzgórzu na początku XIX wieku temu w malowniczym miejscu, bezpośrednio przylegającym do rzeki. Wokół dworku rozciągała się piękna panorama zieleni łąk i kwiatów, a wśród nich wijąca się niebieską wstęgą rzeka Liswarta. Tu odskocznią niech będą dane wiarygodne w muzeum w Jędrzejowie. Jest tam szczegółowa mapa z 1788 r., na której widnieje miejscowość Borowa i jej dzielnica Sowiocha położona w widłach rzeki Liswarty i Okszy. Na tej mapie zaznaczone są również trzy młyny rzeczne w Borowej z nazwiskami właścicieli: Tałaj, Krauze i Gołąbek. Tu z wielkim uznaniem i podziwem należy stwierdzić, że w jednej miejscowości i na małej rzece mogły egzystować te młyny. Na mapie ww. Łęgu jeszcze nie ma. W minionych wiekach na terenie dzisiejszego Władysławowa były potężne lasy starodrzewu sosnowego. Lasy te zostały wykarczowane 280-300 lat temu przez tzw. Łazęgów. Łazęgowie wycięte drzewo układali w olbrzymie stosy i po obłożeniu darniną, wypalano na węgiel drzewny potrzebny dla sztuki kowalskiej i hutniczej. Wróćmy do dworku. Sielankowy nastrój dworku w Łęgu trwał do 1863 roku tzn. do powstania styczniowego. Wiosną 1863 r. Na dworek znienacka od strony Wąsosza napadły watahy carskich sotni kozackich.