W obawie przed terrorem zaborcy, w dworku tym schroniło się wiele rodzin z okolicznych dworów i dworków. Miejsce schronienia było uważane za bezpieczne za względu na mało znane i odległe od najbliższych jednostek wojska carskiego. W czasie napadu według opowiadań służby dworskiej i chłopów pańszczyźnianych działy się tam dantejskie sceny. Szlachcianki w obawie przed dostaniem się w ręce okrutnych kozaków, rzucały się wraz z małymi dziećmi do głębokiego jeziora, później zniewalanego przez powódź. Po upadku Powstania Styczniowego w 1864 roku zniesiono odrabianie pańszczyzny i nastąpił ukaz carski na mocy którego chłopi użytkujący pańskie grunty, stali się jej prawowitymi właścicielami. Pańszczyznę w Łęgu odrabiało wielu chłopów z Miedźna, więc w ten sposób nabyli grunty przylegające do koryta rzeki. Grunty te były przeważnie podmokłe i piaszczyste, nieopłacalne w użytkowaniu właściciela dworu. Warto nadmienić, że ostatnim właścicielem łąki z ukazów do dziś jest mieszkaniec Miedźna- Dębińca p.Szymanek. Po zniesieniu pańszczyzny dworek podupadł i często przechodził z rąk do rąk. Ostatni właściciel p.Kuźniak podzielił majątek na dwóch synów: Władysława i Mariana.